|
De route:
Het traject gaat van Alexandrië naar El Alamein en van daaruit naar het zuiden door een licht geaccidenteerde woestijn met stenen, véél stenen. Met zo’n 100 auto’s van allerhande pluimage, wat betreft leeftijd, preparatie en mentale instelling van de teams, wordt voorzichtig begonnen in kolonne. Het gerammel en gebonk in de stoffige, maar niet hete, woestijn went. Na zo’n honderd kilometer weet je niet beter. Tenminste als je auto heel blijft. Inmiddels wordt duidelijk dat er veel technische ellende is en wordt het eerste kamp vroeg opgeslagen vlakbij de Quatara Depressie. De tweede dag volgt een prachtige en zeer - verraderlijk - snelle route via de prachtige Qara oase. Deze zeer snelle piste was 200 km lang met uiterst verraderlijke heuveltjes en wadi’s (oude waterbedding). Na Farafra rijden we de Soedaneese woestijn in. Hier zie je niets anders dan één strakke, gele vlakte zonder contrast en niveauverschil, een strakke blauwe lucht erboven, een zinderende horizon en weid verspreid voortrazende auto’s op weg naar Selima. Dit gebied was verboden gebied voor de rallye in verband met het grote risico op plunderaars. Wel spannend en steeds de auto op de vluchtstand!
Op vrijdag 12 januari komen we aan bij de pryramides van Gizeh. We hebben ons doel bereikt.
|