Met een vierwielaangedreven truck over de Congoleese wegen. Voorwaar een belevenis! Als ik zeg bedoel ik eigenlijk een zandpad of nog beter een modderpad. In Nederland zou niemand het in zijn hoofd halen om met welk voertuig dan ook zo’n pad op te gaan. In Congo rijdt het  vrachtverkeer hierover. Dat kan natuurlijk niet goed gaan. Langs de kant van de weg kom je vaker autowrakken tegen die men niet meer weg kreeg. Dan maar laten liggen.

Meer dan een halve dag zijn wij bezig geweest om de vrachtwagen door een metersdiepe modderpoel te krijgen. Hulp was er steeds genoeg. De plaatselijke bevolking wil ook wel de handen uit de mouwen steken. Er moesten ook nog enkele chauffeurs omgekocht worden omdat we niet op onze beurt wilden wachten. Maar eindelijk was het toch zover, we konden weer door.

Geluk bij een ongeluk! Doordat we onze overnachtingsplek niet konden bereiken moesten we ergens anders overnachten. Toen we een dag later bij onze kampsite aankwamen zagen we dat het hele dorp was overvallen en grotendeels platgebrand.

En dan is het zover. We kamperen in het park van de Gorilla’s. Als we ‘s avonds naar bed willen horen we weer kogels over onze hoofden fluiten. Niet wetend wat hiervan te denken, drinken we in recordtijd alle sterke drank op die we bij ans hebben. Gelukkig wordt het na middernacht wat rustiger. We gaan slapen.

‘s Ochtends is het heerlijk rustig. We kunnen rustig aan doen want onze tocht de jungle in begint pas ‘s middags. We lopen een halve dag omhoog en overnachten in hutten aan de rand van de jungle. We vieren hier eerste Kerstdag.

Dan is het zover. Op zoek naar de Gorilla’s!

We lopen niet meer dan twee uur door de dicht begroeide jungle als we het zo typische Gorilla geluid horen. Niet uit een van onze kelen - we dachten op deze manier eerder contact met de Gorilla’s te maken - maar uit de keel van een echte Gorilla. Met kloppend hart zoeken we tussen struiken en bomen. Het duurt niet lang voordat we een grote Gorilla zien met een prachtige zilveren rug. De kleinere broer van de echte Silverback blijkt later. Niet lang daarna zitten we met z’n zessen tussen een grote Gorilla familie. Om nooit meer te vergeten!